Niçin kuşlar uçsuz bucaksız gökyüzünde özgürce uçarken bizler burada esirlikle boğuşuyoruz acaba? Belki de bize öyle geliyordur kim bilir. Belki onlar kalabalıklarının içinde ebedi yalnızlığa kanat çırparken biz dünyada kalıcı saadete gün be gün yaklaşıyoruzdur. Hayat öyle çok benziyor ki denizlere. Çalkantılı, kimi zaman martıların çığlıklarıyla mutlu hallerde, kimi zaman zalim balıkçıların onun yavrusu olan balıkları kendisinden kopardığı hüzün vakitlerinde. Yaşamakta böyle işte. Bir gün deliler gibi kuşların özlemindeyken, bir gün onlar gibi olmanın delice korkusu içimizde…

Sezin Gizem Işıklı