Yaşamak, gözlerinde yaşamak, kelimelerin büyülü dünyasında yaşamak. Kimi zaman o kadar yalnızım ki bu yaşam denilen kör kuyunun içinde. Ve kimi zaman öylesine zor ki sensizlik. Bedenim nefessiz kaldı bugün, boğuluyor sensizliğin verdiği acı uğultuların eşliğinde ve özgürlüğünü istiyor yaşam denilen o sonsuzluk halesinden. İşte bu gece nefessiz kalmış bedenime bir damla can versin diye nefesini bekliyor kalbim. Ve bu sabahın fecrinde gözlerindeki o altın sarısı ışığı görememektir yoksulluğum.
Bazen kendime soruyorum peki yaÅŸamak nedir? Biliyor musun kalbim tek bir cevap veriyor,
“yaÅŸamak daha sabahın ilk ışıklarında gözlerindeki o altuni ışığı görmektir ve yaÅŸamak senin gözlerindeki zerin zerresinde gizlidir.”
Turhan Yıldırım
twit
friend