Bu ellerde rızkın kesilmiş artık
Yaban ellerini yurt edin ağla
Hanemiz virandır üstümüz yırtık
Taştan yatağını sert edin ağla

Kuyumuz kazılmış hep alttan üstten
Yok başka hüneri aklıma kasttan
Umudu kestiysen ahbaptan dosttan
Sende düşmanını mert edin ağla

Laftan anlamadın hoyratlık serde
Gülerken ağladın ibretlik derde
Hiç arkanı dönme artık bir yerde
Boz puslu dağları sırt edin ağla

Dirini bilmeyen gelmez ölüne
Haktan gayrısını koyma gönlüne
Çalıp söylemeyi bırak diline
Allah ın adını vird edin ağla

Coşma derim amma ey gönül coşma
Gelde kör talihin işine şaşma
Seferi nefsinin derdine düşme
Alemin derdini derd edin ağla

Orhan Dölen