Gök-Kubar « Åžiir-ÅŸiirler -Öykü- Kayıp Edebiyat

/Saçları yerli yersiz kıvrık, gülüşü fettan bir Cıvan fecreder geceme
En ayyaş yerlerime nakşeder suretini ve cıvalaşır inceden…/

Cıvan yiter…
Gece diner…
Kubarım tüter…
Saçlarıma tan yeri ağar(la) maları siner.
Yedi katman uzar sefaletim ahvali
Şakaklarım yollu kederler çeker.

Ve yer!
Yer çekmeye ser vermez, el-etek çeker…

Ve ben bilirim hasretin Uranıa!
Bakışında gök seğirten yüreğin,
Ben bilirim hasretin kaç arşın yar çeker!

Halise BalkaÅŸ

Benzer yazılar

Yorum Yapabilirsiniz