Karmakarışık renkler…

Her yerde,
Gözlerinde…

Başımı çevirdiğimde,
Damarlarımda.

Gök yüzüne baktığımda, kirpiklerimde.

Öyküler anlattığımda dilimde, dudaklarımda.

Parmak uçlarımda kelimelerin üzerinde karmakarışık renler.

Her biri ağır birer kişilik takınıp asilce dans ediyorlar.

Beni yere çekiyorlar,
Saçımı tutup önce, sonra boynumu  kırıyorlar.
Karmakarışık renkler, kemiklerimin çıtırtısını kulaklarıma kadar getiriyorlar.

Karmakarışık renkler…
Beni alıp nereye götürüyorlar?

Ezgi Gizem Gülümser