
Bulutlar lacivertin en koyusuydu !
Ben ise renksizdim …
Deniz köpürüyordu …
Ben ise durgundum!
Dinlenen en hit parça uğultuydu !
Ben ise sağırdım !
Tenimi ıslatıyordu gökyüzünün gözyaşları,
Ben ise kuruydum !
Çok karamsardım, bunalımdaydım.
Yemez içmez olmuştum, gergindim.
Herşeye ve herkese tepkiliydim.
Üzgündüm sürekli, mutsuzdum.
Mutlu olmaktan yana umutsuzdum.
Gün ışığına düşman, geceye dosttum.
Daima bitkin ve daima yorgundum,
İyi ve güzel nedir unutmuştum.
Soyutlanmıştım somuttan …
Sevgisizdim, saygısızdım.
Kırıcıydım ve kırılgandım.
Savunmasızdım ve saldırgandım.
Yanıyordu ruhum ve nursuzdum !
Uyuşuktu bedenim pervasızdım !
Düşünmekten usanmıştım !
Umutsuzdum ve umarsızdım!
Kalabalıklar içinde yalnızdım !
Belki düşteydim belki baygındım !
Belki de ölmüştüm !
Sonra çıkageldi hayat !
Önce güneş doğdu, gök açıldı birden!
Renk geldi tenime ve ruhuma,
Deniz duruldu birden, köpükler dağıldı!
Uğultu parçası listenin en dibine düştü !
Artık en ünlü şarkıcı kuştu!
Güneşle dost oldum yeniden,
Uzun uzadıya anlatmaya gerek yok,
O kadar hızlı gelirmiş gelmek isterse …
Onun için uzun uzun anlatmaya gerek yok!
Halbuki ben küsmüştüm, ya da düş görmüştüm.
Ben ya bayılmıştım, ya da ölmüştüm !
Sonra çıkageldi hayat !
A.Tolga AKPINAR

19:32 on Ocak 4th, 2010
Çok fazla karamsarlığa rağmen yine de güzel olmuş. Tebrikler.