
Yanıyorum sanki güneşin içindeyim
GüneÅŸ batınca bende batıyorum…
Ateşle yaşar oldum berbat biçimdeyim
İçimdeki rüzgarı beş kuruşa satıyorum
Gökyüzünde kuşlar uçuyor bazen
Kulağımın pasını siliyor
Uzak durmak geliyor ÅŸu ateÅŸten
İçimdeki yangını ruhum biliyor
Aklım gelip gidiyor ansızın neden ?
Kıvılcımlar titreşiyor gözümün önünden
Saatler geçiyor gözlerim kapalı
Kötü oluyorum ama artık korkmuyorum ki ölümden
Özgür Ceylan
