Küçük  Ayrıntı Ama Önemli

Çocukken

Çizgi roman kahramanı

Sanırdım kendimi

Şaka götürür yanı yoktu

Öyleydim

Yastık kılıfından

Pelerinim bile vardı

Büyüyünce biraz

Doğa üstü güçlerimin

Ortaya çıkmasını bekledim

Çıkmadı

Sonraları

Beyinsel ve sezgisel

Bir kudretimin olduğuna

İnandım

Ve

Bu palavra

Bayağı oyaladı beni

Bir gün

Anladım hepsinin boş olduğunu

Ama

Öylesine inanmıştım ki

Ne zor oldu

Aksini kabul edebilmem

Hiç bir idealimi

Gerçekleştirebilecek

Yürek olmadığını anlayınca

Kendimde

Sakince yoluma devam ettim

Gene

Bir gün

Anlayınca

Çaycıyla müdür arasında

Hiç bir fark gözetmediğimi

“Altan” dedim gururla

“Büyük bir kahramansın sen”

Onlar bunu anladıklarında

Çıldırsalarda kompleksten

Biliyorum ki

Ben bir kahramanım

Yoluma devam ediyorum

Dondurma yemeyi

Ve

Ağırlık basmayı

Seveceğim hep

Altan

Öyküler   Siirler  John Fante   Bukowski    Dostoyevski   Çehov  Anasayfa