Madigliani

Madigliani’ydi adı

Dostum Olga ve iki

Velediyle gittim sergisine

Bir dolu portreler çizmişti

Bir kaçta çıplak kadın

Kimse bilmiyordu

Farkında bile değillerdi

Ama

Ben gördüm

Ölü bedenlerin içindeki

Yaşayan ruhlar

İle

Yaşayan bedenlerin içindeki

Ölü ruhların

Resimlerini yapmıştı

Korkmasın diyede

İnsanlar

Komedi aynası tutulmuş

Gibi

Komikleştirmişti onları

Ama

Ben gördüm

İşin kötüsü

Onlarda beni

Her portre

Her yüz dikti

Olmayan göz bebeklerini

Üzerime

Ve

Takıldılar peşime

Çıkalım dedim Olga’ya

Çocuklarıyla O’nu bırakıp

Metroya

Attım kendimi

Sokaklara

Arkamdaydı

Olmayan göz bebekleri

Ne kadar hızlıda yürüsem

Yetişiyorlardı

Atmak için taş

Aradım

Belki küfür etmeliyim

Diye düşündüm

Faydasız geldi her şey

Bir zaman sonra

Döndüm aniden onlara

Ve

Sergiye girmek için

Üç saat beklediğimi

Söyledim

Olga olmasaydı onbeş dakika

Bile beklemezdim

Dedim

Bu defa anlamlıca baktılar

Bana

Ve

Geri döndüler

Altan

Öyküler   Siirler  John Fante   Bukowski    Dostoyevski   Çehov  Anasayfa