Sınır

Yaşamla ölüm birbirine geçmiş

Yüzleri geriyor

Ne yapacağını bilmiyor

Her gün aynı yolu tepenler

Camlı binalardan bakan yüzler

Çok emin ve

Cevap verecekleri telefon yok

Etin içinde kaburga arayanlar

Bir panikle koşturuyor

Omurgasızların arasında

İstasyondaki büyük saat pek bir gururlu

Tamiri için ayrılan ödeneğinden olsa gerek

Aptal

Aptal

Diye bağırıyor baba

Komşusunun oğlundan geri kalan oğluna

Asfaltdaki fren izine bakıyor

Sanki her seferinde farklı bir şey

Bulabilecekmiş gibi düşünen

Ve

İleride çalışanına fazladan vereceği

İki kuruş için iki gün uyuyamayacak

Gençlik

Daha fazla küçük kız düzme hayaliyle

Kaleme daha çok sarılan entellektüeller

Gene de en abaza koloni olarak

Ölecekler sonsuza dek

Tarihin en çok sahiplenilen mirası

Cehalet

Omuzdan omuza taşınarak dahada

Güçlü kükrerken

Kadınların bacak araları titreyecek

Kışın Moskova soğuğunda

Kırmızı bir kelebekmi uçuyor

O şakayı hep yapar O

Mucizelere inansakmı acaba

Hadi ordan be serseri

Sen onu

Amerikan askerlerinin tecavüz

Ettiği çocuklara anlat

Obez Amerika her geçen gün

Zorlanırken nefes almakta

Kıçından itip doğrultanlar bir nefes

Kokusu kadar uzak bizlerden

Hep aynı

Hep böyle

Umutlarımız

Ara patlamalar olsada

Zaferin çığlığı

Hep karşı cepheden geliyor

Taa ki

İçecek temiz suyumuz kalmayıncaya

Kadar

Altan

Öyküler   Siirler  John Fante   Bukowski    Dostoyevski   Çehov  Anasayfa