Öfke Efendi

Öfke bir efendi gibi
Kurulmuş köşesine ve çok emin
Kendinden
Yanıbaşındaki
İyimserlik ile olgunluk
Küçük bir çocuk kadar çaresizler

Sokaklarda bitmeyen bir dans devam mı ediyor
Seyircisi olmak sadece hayallerde mümkün
Müzik bile duyulabilir
Sağda solda yüzüne bakmaya tahammül
Edilmez insancıklar yürürken

Öfke bir efendi gibi
Kükrüyor içeriden
Bir bıçak verseler doğranabilir nefes alan
Riyakar bedenler
Ve
Efendimiz çok iyi biliyor bunu

İki küçük yetim savaşta ölen
Ama ölmeden önce tecavüze ugramış
Annelerini gömdüler
Belki çaresizlik
Belki de çocuk olmanın verdiği
Doğallıktı onların olgunca kabullenişi

Öfke bir efendi gibi
Emirler yağdırıyor bize
Yetinilmiyor bu zamanla
Ve
Geçmişe dönülüp hesaplaşılıyor
Tüm yaralarla
Gene yetinilmiyor
Tuz basılıyor bir de üstüne

Üretmek
Diyor kutsal ruhlar
Üretmek en güçlü kaynaktır
Ruhlarımız için
Eğer girebilmişsen bu yola
Duymazsın hiç bir gürültüyü
Almazsın hiç bir kötü kokuyu
Hatırlamazsın hiç bir acı anıyı
Üretiyorsan eğer
Her atık cevhere dönüşür seninle

Öfke bir efendi gibi
Bekliyor başımızda
Baldan tatlı o da pekala biliyor bunu
Bin asır ona buna saldırıp
Konuşsan nefret etsen
Atıp tutsan kessen biçsen
Küfretsen
Gene doyulmaz
Ve
O bunu gerçekten çok iyi biliyor

Gerçekten güzel olan şeylere
Değer verecek kadar sağ duyuya
Sahipse iyi insanlar
Ve
Kalmamışsa değer verilecek
Bir şeyler
Öfke efendimi kaderleri

Alakası yok
 

Altan

Öyküler   Siirler  John Fante   Bukowski    Dostoyevski   Çehov  Anasayfa