Ölüler şarkı söylemez

Evet!

Katılıyorum

Ölüler şarkı söylemez

Kulakları açık dinlerler bizi

Birbirine sürtünen otların seslerini

Bile duyarlar

Küçük bir kıpırdanış dahi müziktir

Onlar için

Her taraf sarılıyken

Kuşatılmışken etrafımız

Her gün bakım gerektiren fidana

Kim verebilecek suyunu

Ki

Bir orman yaratmak bizi beklerken

Ölüler

Onlar çiçeklerden bile sakin

Huzur verici ve bilgedir

Yüzlerine bakınca korkanlar

Ölmeyeceklerini düşünen ahmaklar

Varsa şarkın söyle

Duyacaklardır emin ol

Tüm askerleri ölmüş komutan

Koca bir orduyla çarpışıyor

Ve mırıldanıyor

Çocukluğunda öğrendiği bir melodiyi

O da biliyor

Hayatta kalmalı birileri

Fidanlara bakmak için

Ölüler şarkı söylemez

Ama

Pür dikkat dinler

En kötü yaşayan bile

Bizimdir son nefesinden sonra

Ve katılır dinleyenler arasına

Sadece gözyaşı döker

Anlayamadığı için yapılmak istenileni

Eğer

Şarkı ise ağlamak

Bak o zaman bir çoğunun şarkısıdır bu

Ölüler şarkı söylemez

Ki

Onlar yaşarken de üç kuruşluk

Melodilerin arkasından koşardı

Ergenlikte kaybettikleri ruhlarının

Arkasından

Zaman geçti ve bedenleride izledi

O yolu

Yazık ki

Koşabilecekken sonsuza maneviyatları

Ölüler şarkı söylemez

Tarih boyunca ölümsüzlerin mırıltıları

Dolanır kulaklarında

Toprak altında veya üstünde

Onlarlasın

Cennetten duyduğun bir iki melodi

Ağzında ciklet olmuş gibi

Geliyor artık

Unutmamak için tekrar etmek lazım her gün

Ölüler şarkı söylemez

Toprak üstündekiler

Kapamak için uğraşırken ağzımızı

Geçiverince altına toprağın

Gözyaşlarına boğulurlar

Çünkü bilmediğimiz her şeyi biliyorlar artık

Ve

Duyuyorlar

Kalbimizde çalan

Dev orkestrayı

Altan

Öyküler   Siirler  John Fante   Bukowski    Dostoyevski   Çehov  Anasayfa