Tüm suskunluÄŸumu biriktiriyorum ceplerimde, denizin dibinde kaybolmaya mahkum çakıl taÅŸları gibi. SuskunluÄŸum arttıkça, dilim kurudukça, kelimeler tarafından ihanete uÄŸradıkça artıyor yüreÄŸimdeki ağırlık. Nefesim kesikleÅŸiyor, adımlarım aksıyor, görüşüm bulanıyor, kaldırabileceÄŸinden... »Devamı
6 Tem 2010
Posted in Öykü | Yorum Yok »
Cam kırıklarıyla hayallere dalarken gökkuşağının renklerine bulandım.
Ne bütünleÅŸsin istedim parçaları ruhumun ne de dağılıp kaybolsun acının sonsuzluÄŸunda. Tek istediÄŸim; ÅŸu anı dondurmak. Bir fotoÄŸraf karesini seslerle, kıpırtılarla, duygularla, tüm canlılığıyla sonsuzlaÅŸtırmak…... »Devamı
27 May 2010
Posted in Öykü | 2 Yorum »